PICT0007
Uit de oude doos

Hoe Dick ‘uit zijn jasje scheurde’

  • Tekst: Jan Schenk
  • Foto's: Jan Schenk

Daar gingen we op 2 september 1996 de lucht in. Met z’n twaalven in een Beechcraft van Tulip Air. We stegen op van Rotterdam The Hague Airport (of heette het toen nog gewoon Zestienhoven?), bestemming Straatsburg. In de fabriek van Herrenknecht in Schwanau stond de boormachine voor de 2e Heinenoordtunnel in proefopstelling klaar voor de laatste testen. Een mooi moment om deze imposante machine te kunnen aanschouwen.


In de cabine was het niet al te ruim en dus vroeg één van de piloten ons om de jassen in het bagagecompartiment boven één van de motoren op te bergen. ‘Zijn ze straks lekker warm als je ze weer aantrekt’, zei hij nog. Na een mooie rustige vlucht over Zuid-Nederland, België en Frankrijk zagen we tussen de piloten door in de verte al de landingsbaan. Naast de groene bossen van de Vogezen onder ons, zagen we links ook ineens een stukje stof achter de motor wapperen. En dat stukje stof werd telkens langer. Het had wel wat weg van een jas, maar dan in flarden. Ook de collega’s voor en achter me zagen het. Een vreemd beeld: enige meters jas wapperend achter de motor.

 

Dick herkende zijn jas. Op het moment dat wij denken: ‘Die wappert zo helemáál weg’, vertelt Dick dat hij zijn fototoestel in zijn jaszak heeft laten zitten. Daar blijft de jas waarschijnlijk achter hangen! Na de landing bungelt de jas nog steeds aan het toestel en zie ik het gezicht vol ongeloof nog voor me van de functionaris van het grondpersoneel die ons stond op te wachten om de blokken bij de wielen te zetten. De piloten waren alleen maar bezig geweest met de landing en hadden geen idee wat er net was gebeurd. Eén van de twee liep tussen ons door om aan de achterzijde van de cabine de deur te openen en ik hoorde hem zeggen ‘Moses Mina’ bij het aanschouwen van de schade, in ieder geval aan de jas.

 

Een losse rubber afdichtingsring in combinatie met de luchtstroom achter de vleugel bleek het euvel. De jas was nog niet zo oud en Dick is later met de restanten teruggegaan naar de winkel om zijn ‘beklag’ te doen over de zeer matige kwaliteit van het materiaal. Uiteraard heeft hij daarna wel het hele verhaal verteld!

 

Deel dit artikel
Vorig artikel Project
© Marina Kemp - VHB Drievliet 27
‘Boogie Woogie’ in de hofstad

Een ‘Haags huzarenstukje’

Volgend artikel Tunnelvisie
tunnelvisie
Tunnelvisie

Een kleine greep uit onze tunnelhistorie